Linkshandigendag 13 augustus 2018

Ieder jaar op 13 augustus is het internationale linkshandigendag. In 1976 is deze dag voor linkshandigen in het leven geroepen om aandacht te vragen voor de kleine -en grote ongemakken waar linkshandigen tegenaan lopen in onze rechtshandige wereld. De linkshandigen dag bestaat dus al even, maar wint de laatste jaren ook aan bekendheid in Nederland en België. De initiatiefnemer in Nederland is Sander Reijn.

LinkshandigendagIn 1975 richte de Amerikaan Dean R. Campbell in de V.S. de eerste belangenvereniging van linkshandigen op. Een van de eerste zaken die de vereniging ter hand nam, was een bepaalde dag uitroepen tot “Linkshandigen Dag”. Dat realiseerden ze het jaar daarop (1976) en kozen daarvoor opzettelijk 13 augustus, omdat die dag in dat jaar op een vrijdag viel. In 2010 viel Linkshandigendag ook op vrijdag de 13e, in 2017 op zondag.

Linkshandigen-belangenverenigingen en linkshandigen winkels overal te wereld, o.a. in Engeland, Duitsland, Frankrijk en in Nederland, www.delinkshandigenwinkel.nl benadrukken dat veel gebruiksvoorwerpen, muziekinstrumenten en dergelijke voor linkshandigen minder geschikt zijn.

Linkshandigheid lijkt vooral nadelen te hebben. Denk maar eens aan knippen met een schaar, snijden van brood, het openen van een blik of het slijpen van een punt aan een potlood. De schaar, de blikopener, het mes en de puntenslijper zijn voor rechtshandigen ontworpen. Hierdoor wordt een linkshandige dagelijks geconfronteerd met zijn linkshandigheid. Tegenwoordig zijn er gespecialiseerde winkels waar producten voor linkshandigen verkrijgbaar zijn. Zoals collegeblokken met het spiraal rechts, een toetsenbord met het numerieke deel links, of gewoon een handige dunschiller.

Linkshandig zijn heeft ook voordelen. Wetenschappelijk is het niet aangetoond, maar linkshandigen zouden slimmer en creatiever zijn. Linkshandigen zoeken vaak van jongs af aan naar oplossingen (bijvoorbeeld hoe strik ik die veters?) en dat kan bijdragen aan het op jonge leeftijd ontwikkelen van inventiviteit. Bij veel sporten hebben linkshandigen voordeel van hun linkshandigheid, zoals tennis, waterpolo en badminton. Met name bij contactsporten  als schermen en boksen zijn linkshandigen in het voordeel. De veelal rechtshandige tegenstanders zijn gewend om tegen rechtshandigen te strijden. Hiervan kan je als linkshandige goed profiteren (verrassingseffect).

Het Nederlandse waterpolo vrouwenteam won goud tijdens de Olympische Spelen in Beijing (2008) met een aantal sterk spelende linkshandigen. Degenschermer Bas Verwijlen verloor zowel tijdens de Olympische Spelen in Rio (2016) als in Londen (2012) van een linkshandige tegenstander en kon vroegtijdig naar huis.

Voor zover linkshandig zijn vroeger een taboe was, is dat vandaag de dag in onze cultuur niet meer het geval. Er is nog wel een aantal culturen waar linkshandigheid not done is. De linkerhand is onrein ( je veegt je bibs ermee af) en links wordt gezien als zwak, slecht of duivels. De uitdrukkingen 2 linkerhanden hebben of iemand links laten liggen getuigen ook niet van positiviteit.

Wat kun je zelf doen op de dag van de linkshandigen?

  • Ga op de foto (uh… met iets in je linkerhand of heb je die hand nodig om de foto te maken???) , zet je foto online en gebruik de hashtag #leftie #linkshandigendag
  • Je kunt een linkshandige zone inrichten, iedereen in dit gebied moet alles met de linkerhand doen. Knippen, hand geven, eten, hameren….
  • Geef iedereen op Linkshandigendag met links een hand.
  • Gebruik de hashtag #linkshandigendag.
  • Suggesties? reageer hieronder.

188 thoughts on “Linkshandigendag 13 augustus 2018

  • 13 augustus 2017 at 16:58
    Permalink

    Ik ben reeds gans mijn leven linkshandig (maar wel rechtsvoetig). Vroeger, op school, was ik het eerste jaar dat de linkshandigheid niet meer afgeleerd werd (dat was begin de jaren 60). Ik heb mij volledig kunnen aanpassen aan de zaken die gemaakt zijn voor rechtshandigen.
    Ik speel ook muziek en dat gebeurt met beide handen. Daar is nauwelijks fijne motoriek voor nodig.
    Je moet beide handen en alle vingers soms zeer vlug na elkaar kunnen bewegen, maar dat wordt met de jaren aangeleerd. Ik kan piano spelen en dwarsfluit.
    Wanneer je piano kan spelen, dan kan je ook vlug overweg met een toetsenbord van een computer (zelfs met numeriek toetsenbord rechts).
    Wanneer ik een schaar gebruik, dan gebruik ik mijn rechterhand en beweeg het object dat gesneden moet worden met de linkerhand.
    Wanneer ik schrijf, dan ligt mijn blad niet met de korte kant naar beneden maar met de lange kant en schrijf ik van boven naar onder. Wanneer ik dan iets geschreven heb, schrijf ik nog mooier dan de meeste mensen (dat hebben mijn ouders, broers en zussen toch altijd gezegd; en ook de school zelf vroeg of ik het zelf geschreven had, zelfs nog in het middelbaar onderwijs).
    Dat zijn allemaal zaken die ik mezelf heb aangeleerd.

    Reply
  • 13 augustus 2017 at 08:49
    Permalink

    Ik ben een linkshandige uit een latere generatie. Op school geen problemen gehad, ik ging (toen de linkshandige scharen op school werden geïntroduceerd) alleen maar met een linkshandige schaar knippen omdat ik dan een eigen schaar kreeg en de rechtshandige kinderen scharen moesten delen. In ons gezin van 4 waren er 3 linkshandigen (moeder, zus en ik) dus in mijn jonge leven waren rechtshandigen juist ‘apart’ in mijn ogen. Ik heb zelf ook 2 linkshandige dochters gekregen. Mijn zus vindt het stiekem wel jammer dat haar dochters niet linkshandig zijn.
    Nano, 44 jaar

    Reply
  • 12 augustus 2017 at 15:56
    Permalink

    Ik schrijf links, maar in de eerste jaren van de lagere school ondervond ik daar weinig hinder van. Ik was niet de enige en ik kon goed volgen tijdens een dictee.
    Op 12-jarige leeftijd begonnen de problemen, want dan schrijven kinderen vlot genoeg om het tempo op te drijven. Voor mij was dat een groot nadeel, want als linkshandige zag ik niet wat ik schreef. Gevolg: ik kon niet meer volgen tijdens het noteren van de tekst en haalde de ene onvoldoende na de andere. Dat frustreerde me des te meer omdat ik taalkundig aangelegd ben en derhalve goed weet hoe ik juist moet schrijven. Na een dictee kwam ik boos thuis met de mededeling ‘ik heb een nul’. Mijn moeder vroeg dan heel droog of ik een dictee had moeten afleggen.
    Jaren later werkte ik in een bibliotheek. Iedere maand moesten we samenvattingen van teksten bundelen en voorleggen aan de chef. Die keek dan na of er geen spellingfouten meer in stonden en corrigeerde waar nodig. Na korte tijd kwam de chef mij vragen of ik de teksten van mijn collega’s wou doorlezen en verbeteren, want ik bleek de enige te zijn die foutloos kon schrijven. Zo werd ik, de grootste probleemleerling inzake spelling, correctrice van de dienst.
    Tot op de dag van vandaag lukt het me nog steeds niet om vlot te schrijven, want linkshandig zijn is nu
    eenmaal geen voordeel. Juist schrijven daarentegen, lukt wel en dat is toch het belangrijkste.

    Reply
  • 12 augustus 2017 at 11:30
    Permalink

    Ook ik heb een meester gehad die het nodig vond om mij op mijn slechte (linkshandige) handschrift te wijzen. Elk rapport stond er 1 zes tussen allemaal achten en negens, voor schrijven. Ze hebben zelfs geprobeerd om me een jaar lang rechts te laten schrijven. Gelukkig is dat faliekant mislukt.
    Met alle toetsenborden in mijn leven schrijf ik nauwelijks meer.
    Inmiddels ben ik met een lieve, linkshandige, man getrouwd en zijn ook beide kinderen linkshandig. Wij gebruiken geen specifieke linkshandige producten. We hebben simpelweg geleerd hoe we die ofwel rechtshandig gebruiken ofwel een manier vinden om het toch linkshandig te gebruiken. Sommige linkshandige producten vind ik erg gezocht. Waarom een ‘linkshandige’ collegeblok? Je draait de blok gewoon ondersteboven.
    Linkshandige mensen zijn, zoals het artikel ook al aangeeft, inventiever en vaak meer oplossingsgerichter. Maak daar gebruik van en maak van je ‘handicap’ een voordeel.

    Reply
  • 9 augustus 2017 at 14:35
    Permalink

    het grootste “trauma”dat ik heb opgelopen is begonnen op de lagere school.De beruchte kroontjespen was een crime.De juffrouw was niet erg meelevend ,maar ik heb mijn linkerpoot stijf gehouden en ook met veel vlekken links leren schrijven met de kroontjespen.De ballpen was een uitkomst.Bij het eten neem ik meestal de linksbuitenplaats aan tafel,zodat we niet in aanvaring komen met de rechts etende buurman/vrouw.De rechtsachtshandige apparatuur is goed mee om te gaan.Aardappel schillen etc gaat het beste met de linkse dunschiller,dat was echt een uitkomst.Ben er ,denk ik, overigens jammer genoeg niet slimmer van geworden .

    Reply
  • 9 augustus 2017 at 03:07
    Permalink

    Sinds ik in 1954 op de lagere school met tikken op mijn hand gedwongen ben rechts te schrijven, ervaar ik de rechtshandige wereld als een groot probleem. Ik werd geweigerd door hockeyclubs omdat ik linkshandig ben (als het aan mij ligt mag hockey verboden worden wegens verregaande en nog altijd voortdurende discriminatie van linkshandigen. Dit is in strijd met artikel 1 van de Grondwet). Vroeger vond men op de lagere school en op de middelbare school dat ik als linkshandige gek en raar was en maar een blo-school moest, want als je niet rechts kon schrijven was je gek. Gelukkig is dat niet doorgegaan want mijn ouders hebben volgehouden en mij een goede opleiding bezorgd. Ook kreeg ik op de kantoren waar ik werkte vaak onaardige of gemene opmerkingen naar mijn hoofd vanwege mijn slechte rechtshandige handschrift en later omdat ik de muis van mijn computer met mijn linkerhand bediende. Toetsenborden voor linkshandigen zijn er niet, wel met de cijfertoetsen links, maar daar heb ik niets aan, want ik heb juist nodig dat de entertoets en de pijltjestoetsen links zitten. Van linkshandigen wordt vaak gezegd dat je alles van hen kunt verwachten. Naar mijn ervaring worden linkshandigen sneller dan anderen van van alles beschuldigd want men vindt hen maar raar en afwijkend. De mening van andere linkshandigen dat zij zich best in deze rechtshandige wereld kunnen redden deel ik absoluut niet. Mijn ervaring is juist anders. Kortom, er moet nog veel gebeuren voordat linkshandigen werkelijk zijn geaccepteerd.
    Kees, 69 jaar

    Reply

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *